Hannah zal nog geen onkruidje laten voortwoekeren

29 oktober 2019

Hannah Bok is reumatoloog-internist in ruste, maar allesbehalve 'in ruste' als het om tuinieren gaat. Ze is al vrijwilligster in de tuinploeg van Villa Augustus sinds de opening ervan in 2007. Ook verzorgt ze al jarenlang de rondleidingen door onze tuin en gebouwen. In haar voetspoor kom je er alles over te weten, en er valt veel met Hannah te lachen bovendien. 'Zo'n woekerende braamstruik, dat kan ik dus echt niet hebben, hè.'


Hannah is nog maar net terug van een lange vakantie in Venetië. De rondleiding die ze speciaal voor dit verhaal geeft, is daarom tegelijkertijd een inspectiebeurt. Overal ziet ze klusjes die ze zo snel mogelijk zal moeten aanpakken. Hier wat onkruidjes die tussen de tegels kop opsteken. Daar wat uitlopers van planten die snel moeten worden uitgedund. Om de paar meter houdt ze in de tuinen wel ergens halt om er een sprietje gras of de ongewenste, nieuwe uitloper van een plant te verwijderen. 'Joh, mijn handen jeuken.'

'Pokkewerk'

Heel komisch om haar daarbij, in wisselende bewoordingen, dan steeds weer hetzelfde te horen zeggen. Het mos vrijhouden van vreemde sprietjes is 'pokkewerk'. De bestrijding van bladroest in de New Dawn-roos is 'een ramp'. De klaversoort die ze in de bostuin ontwaart, is 'vreselijk'. De braam die ze er eveneens ziet woekeren, dwingt haar nog net niet om ter plekke meteen maar als tuinvrouw aan de slag te gaan: 'Dit kan ik dus echt niet hebben, he.'

En, pfffff, ze wordt 'helemaal zenuwachtig' van de aanblik van opgewaaide bladeren in de buxus van de Italiaanse tuin. 'Zo kunnen de wind en het regenwater niet door de haagjes heen. Dus die zal ik zo dadelijk allemaal met de hand moeten schuieren.' Hannah heeft het nog niet gezegd, of ze zakt al weer door haar knieën om er alvast maar een begin mee te maken. Zo maken we op onze gezamenlijke wandeling heel wat tussenstops. Bij de dahlia's verdwijnt ze een poosje helemaal tussen de bloemen om wat uitgebloeide knoppen aan het zicht te onttrekken. 

De 'echte Hannah'

Ondertussen kan ze al doorpratend ook hartelijk om zichzelf grinniken. Hannah is dol op de tuin, dat we dat vooral weten. Zoals het haar ook nooit een moeite te veel is om hem doorlopend op zijn mooist te houden. In de herfst en winter is ze er steevast een dag per week als vrijwilligster in aan het werk. In de lente en zomer verdubbelt ze haar inzet. Met veel humor, historische feiten en anekdotes gidst ze daarnaast ook al twaalf jaar grote en kleinere gezelschappen door Villa Augustus. 

Ook tijdens die rondleidingen krijg je zogezegd de 'echte Hannah'. In haar verhalen is ze enorm enthousiast over de eigenzinnige keuzes die bij de inrichting van de tuinen en de restauratie van de gebouwen zijn gemaakt. Maar anderzijds neemt ze ook geen blad voor de mond wanneer ze met zo'n groepje bijvoorbeeld aanbelandt bij de groene, glazen bol in de bloementuin. Een attribuut dat in tijden van oud bijgeloof op het erf van boerderijen werd geplaatst om er heksen en boze geesten mee af te schrikken. Enfin, dat ding vindt ze dus maar niks. 'Mij te veel kitsch.'


De heksenbol in de tuin van Villa Augustus

Vraag er haar dan toch over door, en zonder te verblikken of te verblozen vertelt Hannah je dan dat ze in haar woonplaats Rotterdam ook zelf als de 'heks van de Harddraverstaat' bekendstaat. In de strijd tegen de massa's fietsen die forenzen er achterlaten alvorens ze op de trein stappen, heeft ze door de hele straat 'guerillatuintjes' aangelegd en laat ze verkeerd geparkeerde rijwielen onverbiddelijk weghalen door de dienst Handhaving van de gemeente. Of ze zet ze expres op hun kop op de stoep. Vandaar: begrijpelijk dat de heks van de Harddraverstraat best een hekel heeft aan de heksenbol van Villa Augustus.